เสน่ห์ของหนังเรื่อง Suger & Spice อยู่ตรงการเรียงร้อยรายละเอียดของบทภาพยนตร์อย่างละเมียดละไม เชื่อมโยงซับพล็อตและพล็อตหลักให้สอดคล้องกลมกลืนเป็นเนื้อเดียว โดยไม่พยายามชี้นำจนออกนอกหน้า แต่เพียงสอดแทรกนัยยะให้คนดูรู้สึก แม้ว่าการกำกับของ อิซามุ นากาเอะ ออกจะสะดุดหลุดโทนไปบ้างในช่วงแรก จนทำให้คนดูคาดหวังไปถึงหนังประเภท American Pie ทั้งที่โทนอารมณ์โดยรวมของหนัง โอนเอียงไปทางหวานปนเศร้ามากกว่าตลกโปกฮา ในรูปแบบที่ใกล้เคียงกับหนังไต้หวันแนว Coming of age เรื่อง Blue Gate Crossing ซึ่งบังเอิญมีเฉินป๋อหลินนำแสดงร่วมด้วย
นอกจากนี้ นากาเอะยังกดดันคนดูหนักมือไปนิดในบางตอน โดยเฉพาะช่วงท้าย ๆ ซึ่งสามารถตัดออกไปได้เพื่อความกระชับและลุ่มลึกขึ้น ข้อด้อยดังกล่าวดูจะเป็นคุณสมบัติที่พบเห็นได้บ่อย ๆ ในหนังรักวัยรุ่นจากญี่ปุ่น โดยอีกเรื่องที่ชัดเจนมาก คือ Crying Out Love, in the Center of the World ซึ่งถ่ายทอดจุดเริ่มต้นของความรักแบบนุ่มนวล น่าประทับใจ และเต็มไปด้วยรายละเอียดช่างสังเกตที่ยอดเยี่ยม แต่สุดท้ายกลับลากยาวบทจากลาในสไตล์บีบคั้น จนผ่านจุดของความพอเหมาะพอดี
ชิโระ (ยูยะ ยางิระ) เป็นเด็กหนุ่มวัย 17 ปี ที่เพิ่งเรียนจบชั้นมัธยม เขาโหยหาความรักครั้งแรก แม้จะเคยเห็นอิทธิพลของความรักมาแล้วว่า มันสามารถทำให้คนเรา (ในที่นี้คือเพื่อนสนิทของเขา) บ้าคลั่งและว้าวุ่นมากเพียงใดจนบางทีอาจจะมากพอ ๆ กับความสุขสุดยอดเลยด้วยซ้ำเขาได้ยินเพื่อนพร่ำพรรณนาความรักต่อแฟนสาว ทุ่มเททุกอย่างให้เธอจนถึงขนาดลงทุนซื้อบ้านหลังหนึ่ง แล้วเขาก็ได้เห็นเพื่อนคนเดียวกันนั้นถูกแฟนสาวทอดทิ้ง และตกอยู่ในสภาพสิ้นหวัง ทุกข์ทรมาน ตอนนั้นชิโระได้แต่รับฟัง ได้แต่เฝ้ามอง แต่เขาไม่เคย 'เข้าใจ' จนกระทั่งเมื่อเขาได้พบกับโนริโกะ (เอริกะ ซาวาจิริ)
ความต่างระหว่างโนริโกะกับชิโระ คือฝ่ายแรกเคยลิ้มลองรสชาติอันหอมหวานและขมขื่นของความรักมาแล้วเธอเพิ่งเลิกรากับแฟนหนุ่มนักศึกษา ตอนมาสมัครทำงานในปั๊มน้ำมันเดียวกับชิโระ เพื่อทำใจให้ลืมอดีต กล่าวได้ว่าชิโระก้าวเข้ามาในชีวิตเธอได้ถูกจังหวะเธอกำลังเปลี่ยวเหงาต้องการแหล่งพักใจ และเขาก็มีอุปนิสัยอ่อนหวาน เอาใจใส่ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่อดีตแฟนเก่าของเธอขาดแคลน ดังนั้นเธอจึงค่อย ๆ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับห้วงเวลาแห่งมนตร์เสน่ห์แม้ลึก ๆ ภายในจะยังไม่อาจตัดขาดจากอดีตได้อย่างสิ้นเชิง
การไม่ยอมสลัดทิ้งความรักในอดีต ไม่ยอมเผาภาพถ่ายหรือทำลายสิ่งของที่จะทำให้เรารำลึกถึงบุคคลซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่รัก ถือเป็นเรื่องน่าสมเพชจริงหรือ....
เสน่ห์ของหนังเรื่อง Suger & Spice อยู่ตรงการเรียงร้อยรายละเอียดของบทภาพยนตร์อย่างละเมียดละไม เชื่อมโยงซับพล็อตและพล็อตหลักให้สอดคล้องกลมกลืนเป็นเนื้อเดียว โดยไม่พยายามชี้นำจนออกนอกหน้า แต่เพียงสอดแทรกนัยยะให้คนดูรู้สึก แม้ว่าการกำกับของ อิซามุ นากาเอะ ออกจะสะดุดหลุดโทนไปบ้างในช่วงแรก จนทำให้คนดูคาดหวังไปถึงหนังประเภท American Pie ทั้งที่โทนอารมณ์โดยรวมของหนัง โอนเอียงไปทางหวานปนเศร้ามากกว่าตลกโปกฮา ในรูปแบบที่ใกล้เคียงกับหนังไต้หวันแนว Coming of age เรื่อง Blue Gate Crossing ซึ่งบังเอิญมีเฉินป๋อหลินนำแสดงร่วมด้วย
